Het is waar: Sean Penn heeft weer een meesterwerk afgeleverd. Toch blijf ik zitten met een vraag: waarom raakte de film en het boek dat ik meteen daarna las, mij zo? Het thema van de jongen die de wereld introk en in de wildernis van Alaska overleed, kan het niet zijn. Een mengeling van romantiek, naïviteit van de jeugd en goed bedoelde authenticiteit. Dat is geen recept waar ik van wakker lig.

Er is veel in de film dat ik vind afleiden: de indeling in hoofdstukjes, de flashbacks, de voice-overs, de krachtige muziek die aandacht opeist en de shots van de natuur. Ik kan mij voorstellen dat mensen daarop afhaken. De hoofdpersoon en ook de mensen die hij onderweg ontmoet, komen niet echt uit de verf. We volgen hem op zijn tweejarige reis en leren hem niet echt kennen. Wat Chris beweegt om te doen wat hij deed. Het blijft mij na het zien van de film een raadsel.

Het boek maakt veel duidelijk. Het had ook goed kunnen aflopen, want Chris is een intelligente en eigenzinnige jongen. Uiterst consequent en meedogenloos confronterend. Een hoge ethiek en schijt regels en procedures, zoals veel jong volwassenen van alle tijden: ‘jullie rechtstaat is de mijne niet”. Een individualist, en ook sympathiek en makkelijk in de omgang. Een vat vol tegenstrijdigheden.
Een jongen die niemand uit zijn oude leven, zoals familie en vrienden, vertelt wat ie van plan is. De mensen die hij onderweg ontmoet krijgen wel veel. Zoals de 80-jarige Ronald Franz. Het contact met Chris heeft effect op de mensen die contact met hem maken. Hun leven zal nooit meer zijn zoals het was. Er is veel bewondering voor Chris.

Het zal je zoon maar zijn! Zijn dood is een aanklacht, die de hele wereld heeft geregistreerd. De ouders staan te kijk als hypocriet, burgerlijk oppervlakkig en onecht. Hebben hun zoon verloren aan de dood en aan de oordelen van de wereld. Na twee jaar onzekerheid komt de dood duidelijkheid scheppen. Nauwelijks te dragen leed. Misschien is dat wel het antwoord op mijn vraag. Ik identificeer me met zijn ouders!

Het artikel waarmee het in 1993 begon:
Death of an Innocent. How Christopher McCandless lost his way in the wilds.
Jon Krakauer. Online volledig te lezen .

Het boek waarop de film is gebaseerd: Into the wild. Jon Krakauer. New York 1997

De muziek bij de film is trouwens van Eddie Vedder. Die eerder ook de filmmuziek van “I am Sam" maakte, met een hoofdrol aan de andere kant van de camera, voor Sean Penn.

Laatst vernieuwd: 12-06-2009 om 08:00