Het nieuwe boek van Leen Zevenbergen en dat van Jim Collins. Twee totaal verschillende boeken over het zelfde onderwerp: wat kunnen bedrijven/ ondernemers doen om de crisis te lijf te gaan.

Leen Zevenbergen schreef eerder het managementboek van 2007: “En nu laat ik mijn baard staan”. Dit is zijn tweede boek over ondernemerschap: “t is groen.” Jim Collins schreef: “How the mighty fall.” Eerder kwamen van hem “Good to Great” en “Built to last” uit. Dat zijn twee boeken over succesvolle ondernemingen. Deze boeken kan ik iedereen aanbevelen.

De nieuwe boeken van beide heren zal ik niemand aanbevelen. Ze vallen mij tegen. Hun vorige producties vond ik erg goed. Daarom kocht ik “How the mighty fall” en “‘t is groen” blind. Een foutje.

Mijn bezwaar tegen het boek van Leen. Hij loopt in hoog tempo langs een groot aantal onderwerpen. Het boek bestaat uit 32 hoofdstukken van vier tot zes pagina’s. Ieder hoofdstuk bestaat weer uit drie tot vijf paragraafjes van ongeveer een pagina groot.

Het boek is eigenlijk niet meer dan een verzameling losse columns of blogs. Daarentegen is de boodschap op iedere pagina eigenlijk de zelfde: “ga het nou maar gewoon doen wat je dromen je ingeven.” Een zinvolle boodschap, dat wel.

In de vormgeving heeft de uitgever dat beeld nog versterkt door ieder hoofdstuk te laten beginnen met een foto van het achterhoofd van de schrijver voor een groep, van de schrijver die aan de keukentafel de krant leest, van de schrijver die op de trap een deur opent etcetera.

Het enige leuke stukje dat mij inspireerde is het hoofdstukje “Reik naar de sterren.” Daarin beschrijft hij wat hij als kind al leerde en hoe positief dat uitpakte. Centrale boodschap: je moet nooit je idealen, dromen of ambities naar beneden bij stellen. Ook al zegt iedereen dat wat je wilt niet haalbaar is en dat bijstellen realistischer (dus beter) is. “Aim at the stars and you will reach the moon.”

Het boek van Jim Collins bestaat uit ruim honderd bladzijden en uit bijna honderd bladzijden bijlagen. In het voorwoord beschrijft hij dat het boek eigenlijk een uit de hand gelopen artikel is. Hij wilde een artikel schrijven over de uitkomsten van zijn research voor zijn volgende boek (met een normale omvang) over bedrijven die volhouden en zegevieren in een wereld vol van crisis. Toen brak de krediet crisis uit en greep hij zijn kans.

Hij beschrijft vijf fases waarin een bedrijf dat een ontwikkeling doormaakt van goed naar uitmuntend in financiële zin. Daarna ineens, tot verrassing van buitenstaanders, ten onder gaat.

Als een sluipend vergif zijn er drie ‘ondeugden’ die in de onderstroom al tijdens het uiterlijke succes (en voor de val) aanwezig zijn: overmoed (als gevolg van het eigen succes), hebzucht (meer uiterlijk succes willen: groei, schaal etc) en ontkenning (van risico en gevaar). Deze deugden vallen samen met de eerste drie fasen die hij onderscheidt.

Na een periode van ontkenning (tegen het einde van fase drie) gaat het mis. Dan gaat het bedrijf in de crisis, die niet meer te ontkennen valt, als een kip zonder kop op zoek naar verlossing van buiten af. Om tenslotte te zwichten voor het onvermijdelijke: de dood van de onderneming.

Collins werkt deze fases verder uit en geeft allerlei voorbeelden van bedrijven die ten onder zijn gegaan of langs de rand van de afgrond zijn gegaan. En sluit iedere fase af met een lijstje ‘markers’. Voorspelbaar en vaak herkenbaar vanuit zijn eerdere werk.

Wie de boeken van Jeroen Smit over Ahold en ABN/Amro gelezen heeft is er geen nieuws onder de zon. Ik kan iedereen aanraden die meer journalistieke boeken wel te lezen. Het boek over Ahold ligt nu goedkoop bij Selexyz. Er is een nieuwe uitgave onderweg. Ook tegen een redelijke prijs trouwens. Van het boek over ABN/Amro is een actuele versie verschenen: een hoofdstuk over de recente ontwikkelingen toegevoegd.

Laatst vernieuwd: 03-11-2009 om 21:43