Met hoge verwachtingen begon ik het boek te lezen. En ik zal het maar meteen verklappen, het viel me tegen. Nadat ik het de eerste keer gelezen had, kon ik niet samenvatten wat de inhoud is. Ik heb het nog een keer gelezen, omdat ik die gedachte niet kan uitstaan. De conclusie is te pijnlijk. Een boek dat vol staat met prachtige citaten, metaforen en gedichten ... Ik zal het wel niet goed genoeg gelezen hebben.

Ook na de tweede keer kom ik niet verder dan de vaststelling dat het inderdaad niet meer is dan een aaneenrijging van werk van anderen. Dat de structuur die de auteur eraan geeft en zijn eigen gedachten en concepten bij mij niet beklijven. Ik vermoed dat de inhoud tijdens training en coaching van Wopereis inspirerend is. Voor mij is dat in boekvorm een handicap.

Als je een boek wilt lezen waarin gedachten en concepten verzameld zijn, kan ik het boek van harte aanbevelen. Uit allerlei windstreken en bronnen heeft de auteur materiaal verzameld dat stof tot nadenken geeft. Als je een plek hebt waar je tot bezinning komt, dan zou ik het boek van Wopereis daar leggen!

Enkele van de voor mij inspirerende woorden uit het boek:

“Wanneer je alles vergeet, maar dat ene niet, dan hoef je je nergens zorgen over te maken. Maar wanneer je overal aan denkt, alles doet en niets vergeet, behalve dat ene, dan heb je eigenlijk niets gedaan.” Djelal al-din Rumi

“De ware gemeenschap ontstaat niet doordat mensen gevoelens hebben voor elkaar (zij ontstaat ook niet zonder die gevoelens) maar door deze twee dingen: allen dienen in een levende relatie tot een levend midden te staan, en allen dienen in een levende, volwassen en dus wederzijdse relatie onderling te staan.” Martin Buber

“Onze grootste angst is niet
dat we ontoereikend zijn.
Onze grootste angst is
dat we onmetelijk krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis
die ons bang maakt. (...)”

Marianne Williamson

Ik las van Hans Wopereis, Het licht en de korenmaat. Je ziel als werkgever. Kampen, 2009.

Laatst vernieuwd: 08-03-2013 om 11:54