klik hier om u te abonneren via de RSS-feed

Welkom op mijn site over de levenskunst van leiderschap en ondernemen: coaching van individu, team en organisatie!

 

 

Een wegwijzer is alleen dan geloofwaardig als hij of zij die weg (later) zelf ook gaat

Geplaatst door Kees op 26-04-2011
wat mij in leven en werk bezig houdt > levenskunst

Ronald van den Hoff, horeca-ondernemer, (mede-) bedenker en (mede-) eigenaar van de Seats 2 Meet bedrijven, heeft een boek geschreven. Een pamflet met een zinvolle doelstelling, vind ik, want de auteur:
> stelt in deel 1 aan de kaak wat er mis is met de regenten van de BV Nederland
> pleit in deel 2 voor waardecreatie, samenwerking en verbinding (internet)
> geeft in deel 3 een overzicht van gedachten en concepten over organisatie 3.0

Allemaal onderwerpen waar ik me mee verwant voel. Daarom ben ik het snel gaan down-loaden en ik heb het daarna meteen gelezen.

 

Hoe zit het met leiderschap en tegenspraak?

De auteur lijkt mij een leider. Een man met een missie, die ons wijst waar we als individu, organisatie en maatschappij heen (moeten) gaan. Hij prikkelt, daagt uit, legt uit, motiveert en verzamelt (lezers als) volgelingen die zijn woorden opnemen en verder uitdragen.

Van den Hoff betoogt, is serieus, voorschrijvend, normatief en stellend. Een leider die gewend is dat er naar hem geluisterd wordt? Ik vermoed van wel. Al weet ik dat niet zeker natuurlijk. Ik ken de man immers niet.

Society 3.0 is een pamflet van een leider, die zijn lezers (als volgelingen) de weg wijst. Een man die van zichzelf overtuigd is. Wat meer humor, zelfspot of relativering had ik als lezende volger wel prettig gevonden. Kwetsbaarheid vind ik een belangrijk aspect van een leider.

Wegwijzers gaan zelf niet de weg die zij wijzen. Tenzij ze daarna uit die rol stappen om het collectief in een andere functie te dienen. Wegwijzers transformeren zelden tot volger. Dat is wel gewenst. Alleen dan kunnen ‘de volgelingen’ groeien.

Een ander argument in dit verband: tegensprekers en narren zijn nodig om te voorkomen dat de boodschapper dogmatisch wordt of nog erger dat de boodschap door de volgelingen tot dogma verklaard wordt.


Wat ik vind van de inhoud 

In het eerste deel een krachtig pleidooi tegen de regenten van de BV Nederland. Daar kan ik me helemaal in vinden. Volgens mij heeft Van den Hoff het gelijk aan zijn kant. De voorbeelden zijn stuitend. Ik hoop van harte dat een politieke partij dit signaal oppikt en in beleid vertaald. Want, dat lijkt me de weg in een democratie.

In het tweede en derde deel, een kleine 250 bladzijden, moet ik moeite doen om niet af te haken. Ik heb dit allemaal al ergens anders gelezen. Bovendien boeit een opsomming van gedachten van anderen me zelden. Ik wil uitgedaagd worden. Iets origineels horen. En dat hoor ik niet in dit boek.

En dan hebben we het nog niet gehad over de telkens terugkerende (sluik-)reclame voor de eigen ondernemingen van de schrijver. Ik krijg er kromme tenen van.

Ik kan iedereen die ook in dit onderwerp geinteresseerd is, het recente werk van Lanting, Van der Loo, Kotler en Porter wel aanbevelen. Dat zijn boeken van wegwijzende leiders die mij aanspreken. Originele denkers die grenzen van traditionele disciplines overgaan.

Laatst vernieuwd: 08-03-2013 om 11:47

Terug