“Het is mijn passie geweest om een duurzaam bedrijf op te bouwen waar mensen gemotiveerd werden om fantastische producten te maken. Al het andere kwam op de tweede plaats. Zeker, het was geweldig om winst te maken, omdat je daarmee in staat bent om geweldige producten te maken. Maar de producten, niet de winst, waren de motivatie. (...)
Er zijn mensen die zeggen: ‘Geef de klanten wat ze willen.’ Maar dat is niet mijn benadering. Onze taak is het om uit te zoeken wat ze gaan willen voordat ze het zelf weten. (...) Mensen weten niet wat ze willen totdat je het hen laat zien. Daarom vertrouw ik nooit op marktonderzoek. (...)
Mensen betalen ons om dingen voor hen te integreren, omdat zij niet de tijd hebben daar zeven dagen per week 24 uur per dag over na te denken. Als je een enorme passie hebt om geweldige producten te produceren, dan dwingt dat je tot integreren, tot het met elkaar verbinden van je hardware en je software en het beheer van je content. Je wilt nieuwe paden betreden, dus moet je het zelf doen. Als je wilt dat je producten open zijn voor andere hardware of software, dan moet je iets van die visie opgeven. (...)
Ik heb mijn eigen theorie over waarom verval toeslaat in bedrijven als IBM en Microsoft. Het bedrijf doet het fantastisch, het vernieuwt en krijgt op een of ander gebied het monopolie of bijna, en daarna wordt de kwaliteit van het product minder belangrijk. Het bedrijf gaat meer waarde hechten aan geweldige verkopers, omdat die de grafiek van de omzet kunnen beïnvloeden, niet de productontwikkelaars en de ontwerpers. Dus uiteindelijk zijn het verkoopmensen die het bedrijf gaan leiden. (...)
Ik vind het vreselijk als mensen zich ‘ondernemer’ noemen als wat ze in werkelijkheid doen, niets anders is dan een bedrijfje beginnen en dat verkopen of naar de beurs brengen, en dan iets anders gaan doen. Ze zijn niet bereid om het werk te doen dat nodig is om een echt bedrijf op te bouwen, wat juist het moeilijkste is. Daarmee lever je pas echt je bijdrage aan de maatschappij en draag je bij aan de nalatenschap van hen die je zijn voorgegaan. Je bouwt een bedrijf op dat nog zeker een generatie of twee ergens voor staat. Dat is wat Walt Disney gedaan heeft, en Hewlett en Packard, en de mensen die Intel hebben opgericht. Zij schiepen een bedrijf om dat te laten bestaan, niet alleen om geld mee te verdienen. Dat is wat ik van Apple wil.
Ik geloof niet dat ik me onmenselijk tegenover mensen heb gedragen, maar als iets niet goed is, zeg ik het mensen direct in hun gezicht. Het is mijn taak om eerlijk te zijn. Ik weet waar ik het over heb en gewoonlijk blijkt dat ik het bij het rechte eind heb. Dat is de cultuur die ik getracht heb te scheppen. (...) Ik was van mening dat het altijd mijn taak was om ervoor te zorgen dat het team uitstekend was, en als ik het niet deed, deed niemand het.
Je moet altijd blijven aandringen op innovatie. Dylan had eeuwig protestliedjes kunnen blijven zingen en daarmee vermoedelijk heel veel geld kunnen verdienen. Hij moest verder, en toen hij dat in 1965 deed door elektrisch te gaan spelen, vervreemde hij een heleboel mensen van zich. (...) De Beatles waren ook zo. Ze bleven zich ontwikkelen, verder gaan, hun kunst verfijnen. Dat is wat ik ook altijd heb proberen te doen - verder gaan. Anders, zoals Dylan zegt, ‘als je niet bezig bent geboren te worden, dan ben je bezig dood te gaan’.
Wat me gedreven heeft? Ik denk dat de meeste creatieve mensen uiting willen geven aan hun waardering voor het feit dat ze voordeel kunnen halen uit het werk dat door anderen voor hen is gedaan. (...) We proberen met de talenten die we hebben, onze diepste gevoelens tot uitdrukking te brengen, onze waardering te tonen voor alle bijdragen die voor ons geleverd zijn, en om zelf iets bij te dragen aan die ontwikkeling. Dat is wat mij gedreven heeft. 

Walter Isaacson, Steve Jobs, de biografie. Houten - Antwerpen 2011 (pagina 673-677)

Laatst vernieuwd: 08-03-2013 om 11:42