In een landelijk weekblad las ik onlangs een interview met een topman van een groot Nederlands bedrijf: “Van een goede sfeer ga ik echt niet beter functioneren.” Daar schrok ik van. Als dat kenmerkend is voor de top van dit bedrijf! Hoe zit het dan met de klanten?

Ik las de biografie van Steve Jobs. Aan het einde van het boek, in zijn eigen woorden, Jobs over zijn motivatie, drive, perfectionisme, resultaatgerichtheid, maatschappelijke betrokkenheid ...

Delegeren is vooral een manier van immaterieel belonen. Uitblinkende medewerkers hoeven niet meer te onderhandelen over arbeidsvoorwaarden. Wie veel leert van zijn leidinggevende, zeurt niet over onbenulligheden, zoals geld of een auto

Van Eliyahu Goldratt las ik Het Doel. Van dit managementboek kunnen we met recht en reden zeggen dat "het leest als een roman"

In november gaf ik een training output sturing aan een groep startende ING managers bij de Baak. Dat is een onderwerp waarbij beginnende leidinggevenden zich bij uitstek in een klempositie lijken te bevinden

Leren vindt plaats in globaal twee varianten: een alledaagse en een geplande variant
> in de alledaagse variant lijkt leren bijna het gevolg van een toevallige ontmoeting, opmerking, mail of tweet. Het resultaat van leren is een onverwacht genoegen en wordt meestal ook als zodanig gewaardeerd
> in de geplande variant gaan leiders en professionals naar een opleiding of cursus. Als ze dan iets leren vinden ze dat vanzelfsprekend en als zie niets leren zijn ze verontwaardigd

De lerende is de expert, niet de docent, trainer, adviseur of coach! Want leren is een proces van betekenis geven mèt een betekenis als resultaat.

Zowel het doel als de weg er naar toe zijn wat mij betreft het domein van de lerende

Josine en ik faciliteerden voor HRM@WORK een 360 graden feedback sessie. In dialoog met stakeholders kregen de ondernemers zicht op de wensen en behoeften van hun klanten, leveranciers e.d. en op de waardering van de eigen diensten en producten

Wat zou het handig zijn als je in werk en in leven kunt vertrouwen op je intuïtie. Je loopt een huis binnen en je weet het: “dit huis moet ik kopen.” Je weet niet waarom je het weet, je kunt het niet of nauwelijks uitleggen, maar dat je het huis wilt hebben staat vast 

Met de nodige reserve bestelde ik het boek over ‘sales’ waar Peter het over had. Hij had ons artikel over de Nightmare Competitor gelezen. Het deed hem denken aan Gordon’s Synergie in Sales. Ik ben benieuwd ... een boek over sales ...?!

Zin is een woord dat meerdere dimensies omvat. Een verheven dimensie voor mensen met een ‘spirituele antenne’ en een energetische dimensie voor de mensen die ergens ‘zin in hebben’ of ‘zin van krijgen’. Hans van der Loo verbindt beide dimensies in zijn laatste boek. Van harte aanbevolen.

In plaats van feedback aan te horen of te lezen op papier, kun je ook met je medewerkers een dialoog over je leiderschap voeren. Dat is gelijkwaardig èn wederkerig. Ik geef enkele suggesties om zo'n dialoog inhoudelijk vorm te geven.

 Laatste blog in een serie van drie over de evaluatie van het werkklimaat. Hoe kun je het werkklimaat evalueren. Enne ... hoe begeleid je dat als procesbegeleider?
 

 Tweede blog in een serie van drie over de evaluatie van het werkklimaat. Een verslag van antwoorden, zoals ik ze tegenkom in mijn praktijk, als ik in organisaties en bedrijven vragen stel over: leiderschap, collegialiteit, succes, onzekerheid en doelen

 In mijn praktijk als dialogist constateer ik dat veel bedrijven en organisaties kansen laten liggen om alle medewerkers (van hoog tot laag) te betrekken bij diagnose en verbetering van het werkklimaat. Het eerste blog in een serie van drie over de evaluatie van het werkklimaat.

“Opmerkelijke ik. Van leuk talent naar personal brand. De complete psychologie van personal branding.” Toen ik dit las haakte ik af. Dit boek ga ik niet lezen, dacht ik. Ik ben blij dat ik het toch deed, want ik vind het boek inmiddels een aanrader

Van Ronald van den Hoff las ik Society 3.0 Een pamflet in drie delen. Een aanklacht tegen de regenteske kant van Nederland, een pleidooi voor verbinding door gebruik van internet en een overzicht van gedachten over het nieuwe organiseren

Betekenis hebben, van waarde zijn als bedrijf. Voor veel organisaties een lastig terrein. Volgens mij is de simpelste manier om dat aan de orde te stellen, in gesprek gaan over de vragen als: waarom zijn ‘ze’ jullie klanten en consumenten? Zou je zelf klant worden van het bedrijf waar je werkt?

Ik hoor vaak: de Nightmare Competitor is een strategie die past bij de versterking van de concurrentiepositie in een heersende markt. Ik denk dat deze ook goed past bij een op vervulling van waarden gerichte strategie. Dan zien uitgangspunten, marktbenadering en uitwerking er wel heel anders uit.

Josine en ik zijn bezig met de ontwikkeling van een dialoog instrument over de Nightmare Competitor. Daar horen jullie later meer over. Hier willen we de ontwikkeling in ons denken daarover met jullie delen. Dit is de eerste uit een serie. 

Van Philip Kotler e.a. las ik Marketing 3.0 Een inspirerend boek over de nieuwste generatie marketing. Bij marketeers van generatie 1.0 stond het product centraal en bij die van 2.0 de klant. In marketing 3.0 gaat het om de waarden die de onderneming produceert. 

Ben je een authentiek of een integer ondernemer als je handelt in stoffen die milieu-verantwoord zijn? Dat vind ik absoluut geen boeiende vraag. Deze vraag leidt namelijk tot een gesprek dat ik niet wil voeren. Toch bleef ik met die vraag zitten, nadat ik het boek “Authentic Business” van Neil Crofts gelezen had. Verdorie (-:

"Aandacht biedt de kiem van een relatie, en daaruit zal een mens opstaan" Dit citaat van Andries Baart beschouw ik als het motto van Kaj Morel's: “Identiteitsmarketing: bouwen op betekenis”. De rede die Morel uitsprak bij zijn installatie als lector voor identiteitsmarketing aan Saxion. Van harte aanbevolen.

Nog niet zo lang geleden ben ik ook met Twitter begonnen. Het bevalt me uitstekend. Ik krijg veel inspirerende suggesties en links naar ontroerende filmpjes, boeiende verhalen et cetera. Bizar ook, want ik heb ook volgers in de USA die vast niet allemaal Nederlands lezen.

Laatst was ik op een presentatie van Steelcase over duurzaamheid. Steeds meer bedrijven zijn ermee bezig. Terecht. In leven en werken is meer duurzaamheid hard nodig. Een persoonlijk verslag van een bedrijfsbezoek. Verslag van een gesprek over Cradle to Cradle (c2c)  

REAR is de naam van een onderwijsproject in Gambia. Nederlandse studenten van drie hogescholen lopen daar stage. Zij doen een onvergetelijke ervaring op en ondersteunen het 'onderbemenste' onderwijs in Gambia. Voor veel groepen is geen leraar beschikbaar.

Van Jaap van Ginneken las ik De kracht van de zwerm. Over zelfsturing, leiderschap en volgelingen in organisaties. Ik vind het een interessant boek vanwege de vele metaforen uit de dierenwereld bij zijn lessen over organiseren. Er is helemaal niet zoveel management nodig. 

Wat gaat er veranderen? Hoe ziet de succesvolle loopbaan van de toekomst er uit? Wat zijn de verschillen tussen de generaties?

Onlangs maakte in een bedrijfspresentatie mee. Het onderwerp: managen van heterogeniteit in talent. Verschillen tussen de generaties. Goed nieuws voor coaches, mediators, trainers, adviseurs en opleiders? Zeker!

Ik kreeg van Nynke een prachtig boek. Met een prachtige en intrigerende titel, “De kunst van het ouder worden”. Dohmen en Baars verzamelden teksten van “de grote filosofen over ouderdom”, aldus de ondertitel. Hoe krijgen ze het voor elkaar. Zo’n lompe ondertitel erbij bedenken.

Niet liegen, niet doden, vegetarisch eten. Niet roken en drinken. Dat is allemaal wel te doen. Maar tien dagen niet praten en veertien uur per dag mediteren. Geen enkele afleiding, geen mogelijkheden om te vluchten in lezen, muziek luisteren of een gesprek voeren. Ik twijfelde enorm of ik dat wel zou volhouden.

Op 7 september was ik bij een presentatie van Salem Samhoud in Utrecht. Een interactief gesprek met een groep genodigden op de zolder van een prachtig verbouwd pand aan een singel in Utrecht. Om met de deur in huis te vallen. Wat een interessante, irritante en inspirerende man is dat, die Salem Samhoud. 

Ik las een boek van Ben Kuiken. Een bij vlagen inspirerend boek met een sympathieke boodschap. Toch heb ik ook bedenkingen bij het simplisme van oud en ziek versus nieuw en gezond.

Een pleidooi voor talent-ontwikkeling in het perspectief van klanten en van de organisatie. Talent-ontwikkeling, klant-ontwikkeling en organisatie-ontwikkeling zijn parallelle sporen.

Van Bernard kreeg ik een boek van Jos Kessels e.a.: Vrije ruimte. Filosoferen in organisaties. Hierbij mijn associaties nadat ik het gelezen heb: over (interne-) dialoog en spiritueel gesprek.

Wil je meedoen aan een gratis kennismaking met COMMIT? Wil je meer lezen over vorm en inhoud? Dat kan!

Ik kocht het boek van Hans Wopereis vanwege de ondertitel: je ziel als werkgever. Een intrigerende gedachte, die goed uitdrukt hoe ik leven en werken wil. Dus dat had ik zelf willen bedenken!

 Niet de inhoud is van belang. Papieren oplossingen, zelfs voorbeelden van wat elders werkt, helpen je niet. Slimme en zorgvuldige analyses gaan een la in. Tjip de Jong promoveerde op "Linking Social Capital to Knowledge Productivity. 

Dertig jaar geleden las ik het boek van Rosenberg over Geweldloze Communicatie al eens. Ik was toen vooral geboeid door de maatschappelijke kant van het onderwerp. Dienstweigeren was hip. Een film over het leven van Gandhi zag het licht. Ik vond het niet zo’n sterk boek toen. Nu herlas ik het met een meer persoonlijke insteek en kon ik er ineens veel meer mee!

Collegiaal leren (Peer Learning) is een methode om de kwaliteit van het werk te verbeteren door het werk te onderwerpen aan de kritische blik van een aantal gelijken (Peers) van de lerende.

Het is wat mij betreft zaak voorzichtig te zijn met grote woorden. Als we grote woorden namelijk te vaak of te onpas gebruiken, hebben ze de neiging klein te worden. Ze slijten, krijgen een alledaagse lading. Ik las onlangs een boek van Piet Weisfelt. Die gebruikt op een inspirerende manier grote woorden.  

Eerder schreef ik al dat het tijd is voor de organisatiecoach. Het onderwerp begint steeds actueler te worden. 

Menno Lanting schreef een boek over sociale netwerken. Hij is ervan overtuigd, dat Twitter, LinkedIn, Facebook, YouTube en Hyves professionaliteit, leiderschap en organiseren zullen veranderen. Volgens mij heeft hij gelijk. Velen met mij vinden dat blijkbaar ook. Het boek is binnen een paar weken een van de best verkochte managementboeken.

Iedereen kent het paradigma dat medewerkers door hun leidinggevenden betrokken moeten worden bij veranderingen. Er zijn organisaties waar dit participatie-paradigma op de korte termijn contraproductief werkt. Joost Kampen spreekt in dat geval van “verwaarloosde organisaties”. 

Enkele gedachten over de leiding en de groep. Een pleidooi voor aandacht op effectiviteit van het individu, leren van elkaar, zelfstandigheid en normativiteit in de groep.

Van Juan leende ik de documentaire over een koor, waarvan de gemiddelde leeftijd 81 jaar is. De oudsten waren tijdens Woodstock de veertig al gepasseerd. En in de 21-ste eeuw zingen ze bekende rock, punk en funk nummers van o.a. Jimi Hendrix, Sonic Youth en James Brown. Young at heart.

Een organisatiecoach bestrijkt een ander gebied dan dat van een ‘personal coach’ en dat van een ‘teamcoach’. Hij of zij besteedt aandacht aan andere zaken dan een (re-)organisatie adviseur. Al bewegen ze zich op het zelfde niveau.

Onlangs las ik twee boeken van ondernemende schrijvers. Zij schreven allebei eerder een bestseller: Jim Collins en Leen Zevenbergen. Recent schreven ze een nieuw boek. Over ondernemen/ ondernemingen in de crisis. Hoe me dat beviel? Niet goed!

Een man op een podium met een verhaal. Aan het eind van het verhaal mag je één van zijn boeken meenemen, gratis. Je hoeft het alleen maar uit een doos van het podium te pakken. 

Filosofie is weer hip. Filosofen als Rob Wijnberg roeren zich in de media overtuigend. Zij geven aan het publieke debat een injectie. Nog even en dan keren ook nieuwe theologen terug in het publieke debat?!

Teams evalueren zichzelf in de organisatie en ze evalueren de organisatie. Over gezamenlijkheid en verschil in de waarden van het bedrijf. Brand New You heeft de marketing van persoonlijkheid en professionaliteit als onderwerp. COMMIT! is een instrument op het snijvlak van team en organisatie. Teams evalueren thema's in het werkklimaat als samenwerking, macht, succes, onzekerheid en doelgerichtheid.

Hoe kun je als leidinggevende aandacht hebben voor de menselijke kant en voor de zakelijke kant van de groep? Dat is een vraag die veel leidinggevenden stellen, merk ik in mijn trainingen. Frank en Mirjam van NS vroegen mij om een antwoord op die vraag voor hen op papier te zetten. Bij deze!

Leren en evalueren. Kan dat samen gaan?

Succes is een kwestie van geluk en vervolgens hard werken. Malcolm Gladwell schreef een nieuwe bestseller: “Uitblinkers”.

Ik las zijn boek "De Afrikaanse weg." Ton is een inspirerende en ondernemende duizendpoot. 

Wie kent niet het verhaal van Chris McCandless. Veel mensen zagen de film "Into the wild" en huren hem nu in de videotheek. Om hem nog een keer te zien. Ik snap dat heel goed. 

Begin maart 2009 gaf ik een workshop cultuur op een studiedag van een woonbedrijf. Voor die gelegenheid ben ik weer eens in de literatuur gedoken. Ik kwam iets (voor mij) nieuws tegen van Gert Jan Hofstede e.a., “Werken met cultuurverschillen” (Amsterdam 2008). Gert Jan is de zoon van Geert, bekend van “Allemaal anders denkenden. Omgaan met cultuurverschillen.”

Een opdrachtgever vroeg mij om meer inhoud. Alleen enthousiaste geluiden van deelnemers was niet meer genoeg. Daar ben ik mee aan de slag gegaan.

 Nog steeds de moeite waard. Een paar citaten over leiderschap wil ik bewaren. 

Celestine en ik waren twee keer met een groep in Gambia. We deden een try-out voor een programma dat we  vaker willen gaan doen. We willen 'goed doen' en 'professionele ontwikkeling' combineren. 

Je bent met een van je eerste rijlessen bezig. Je rijdt op een drukke weg en er komt een grote en brede vrachtwagen met een kraanwagen op de oplegger op je af. Hij rijdt op de andere weghelft in een bocht, waardoor je de weg niet meer kunt overzien. Het lijkt alsof hij recht op je afkomt. Een botsing is niet meer te voorkomen. Van angst zit je als verlamd en hevig zwetend achter het stuur.

Van de oplettende instructeur naast je, leer je dat je als je langs het gevaarte kijkt, er niets aan de hand is. Door je aandacht te verplaatsen leer je ‘het probleem’ op te lossen. Dit soort inzichten en vooral veel oefenen maakt dat je op den duur kunt auto rijden zonder erbij na te denken.